Op dit eiland voel ik me thuis

Met jouw liefde in duinen geborgen

Op elk pad voel ik jou dichtbij

Nooit meer toch altijd hier

De vuurtoren waakt

En in dat licht voel ik me getroost en geborgen

Het licht laat me dwalen maakt me vrij

Want als ik even wacht dan vangt het mij

Wat ik zocht vond ik eindelijk hier

Kon mijn adem rusten in het donker

Op dit duin

Als een levend deel van mij



De golven wild en ruig

Het zand vliegt over het strand

Ik voel me in niemandsland

Mijn pad verwaaid verward



Ook al heeft het leven jou ingehaald

Jouw licht zal schijnen

Zolang ik jou leven zal

Nooit meer en voor altijd