Op dit eiland voel ik me thuis
met jouw liefde in duinen geborgen
Op elk pad voel ik jou dichtbij
Nooit meer toch altijd hier
De vuurtoren waakt
En in dat licht voel ik me getroost en geborgen
Het licht laat me dwalen maakt me vrij
Want als ik even wacht dan vangt het mij
Wat ik zocht vond ik eindelijk hier
Kon mijn adem rusten in het donker
Op dit duin
Als een levend deel van mij
De golven wild en ruig
Het zand vliegt over het strand
Ik voel me in niemandsland
Mijn pad verwaaid verward
Ook al heeft het leven jou ingehaald
Jouw licht zal schijnen
Zolang ik jou leven zal
Nooit meer en voor altijd
In de diepte
was ik zo alleen
leugens verweefden zich met waarheden
ik voelde me verloren
onbegrepen, vergeten, zo uitgesloten
Ik wilde schreeuwen, vang me
maar laat me sterk zijn
luister naar mijn verhalen
versterk me
zoek naar mijn waarheid
doorzie de leugens
waarmee ik me wil beschermen
Vang me
luister, luister echt!
Geef mij de kans om weer in mijn ware kracht te gaan staan
Mijn kinderen verhaspelen graag woorden
zo heet onze voorraadkast al maanden de voorhuidkast
zingen wij niet living in a moment maar living in a boomhut
heten theezeefjes, zeeteefjes
en weet ik soms niet meer wat ze bedoelen als ze het hebben over roeftoefjes of bamiklotsen
Maar wat ik wel weet, is dat ze precies weten wat liefde is
ze proosten op de liefde met limonade
geven elkaar knuffels voordat ze gaan slapen
en dat is precies waar voor mij het leven om draait
op de liefde!
